Met een maagdelijk schetsboek en memo recorder in de hand gingen Levi en de Vink het eerste interview avontuur aan met Rick Berkelmans ook wel beter bekend als Hedof. Voor ons beide een gezicht dat we nog kenden van de kunst academie en met gezonde intresse willen we erachter komen hoe hij zijn dagen invult nadat hij vorig jaar is afgestudeerd aan het akv St. Joost in Breda. Op onze fietsjes rijden we op een zonnige woensdag middag naar Hedof zijn verse werkplek die hij momenteel deelt met drie andere creatieven. In eerste instantie werkte Rick vanuit een kamertje in zijn appartement maar nu het een beetje begint te rollen en er opdrachtjes binnen komen was de tijd rijp om een externe werkplek te gaan zoeken en zo thuis, thuis te laten zijn. Als Levi en de Vink kijken naar hun huidige situatie en denken aan het witte koude lokaal op de academie en de bunkers van 14 m2 waar ze in moeten leven vragen ze zich af hoe Hedof zijn werkplek bepaalde tijdens zijn academie jaren. Rick ziet zichzelf toen als iemand van vlagen waar hij de ene periode veel op school te vinden was, was hij de andere voornamelijk thuis bezig maar moet hij kiezen tussen de twee dan had thuis de voorkeur. Rick werkt 50/50, met de hand en met de computer en hij wilde gewoon een computer echt tot zijn beschikking hebben staan en niet dat hij moest wachten of dat er instructies waren, vandaar ging hij toen der tijd toch meer thuis werken, maar school probeerde hij toch zo in te plannen dat hij ook daar dingen kon doen en zo zat hij tijdens schooluren veel in de werkplaatsen. Door de vele uren die hij hier doorbracht bouwde hij een goed contact op met de mensen van de werkplaats waar hij tegenwoordig nog steeds zijn voordeel uit haalt en zodoende zit er in de nabije toekomst weer drukwerk aan te komen.

Voor ons, de leden van Cairo komt een einde aan het schoolverhaal met de scriptie achter de rug en het gezicht in de zon moeten we iets van ons afstuderen gaan brouwen. Levi en de Vink konden het niet laten om te vragen hoe Hedof deze berg heeft beklommen. Het was duidelijk dat hij een eigen afstudeer project wilde doen en ook echt iets wat hij echt vet vond, en wat bij hem past. Dus heeft Rick een lijstje gemaakt van; wat vind ik allemaal cool en mede doordat hij in het laatste jaar verslingerd is geraakt  aan het drukken is er een vet poster project uit gerold. Maar aangezien er op school altijd wel wat feedback te verwachten valt vonden ze in eerste instantie Hedof’s posterproject een beetje weinig. En vroegen of er geen website of iets dergelijks bij kon komen, om de leraren tegemoet te treden kwam Rick met het idee om een object te maken en daar is toen “de monsterkop” van purschuim uitgerold. Vreemd genoeg krijgt hij om de zoveel tijd nog vragen over die kop en of hij niet weer iets ruimtelijks kan maken, dit terwijl Hedof geen ruimtelijke ambities nastreeft en zichzelf als een echte 2D man beschouwd. De overtreffende trap was nog wel toen de kunstuitleen hem belde of ze die kop mochten, dat daar gelaten belde ze vorige week Rick op met de vraag hoeveel hij kosten omdat ze hem aan het verzekeren waren. En ook al heeft hij er hard aan gewerkt. Rick blijft het een onwijs dom purschuim ding vinden waarmee hij in een rubberbootje het water is opgegaan. Levi laat dit punt niet liggen en vraagt als een gewiekste hommel door maar Rick weet van zichzelf dat zijn sterkte kanten er niet liggen om iets netjes ruimtelijks te maken en daarom blijft hij er momenteel gewoon nog vanaf. Hij wil momenteel gewoon zoveel mogelijk dingen doen die hij in zijn portfolio kan stoppen en zijn site mee kan vullen.  Als we vragen hoe de toch bescheiden Rick aan al deze opdrachten komt, komt het woord acquisitie om de hoek kijken. Waarin hij in het begin veelvuldig acquisities pleegde, komt hij er momenteel achter dat wachten op een telefoontje van de krant geen zin heeft. Maar projecten waarmee  hij zichzelf in de picture werkt, daarentegen wel veel gevraagd worden. Uiteindelijk mondt dit uit in een domino-effect waarin Rick van de ene in de andere opdracht rolt.
Waar het begint met een vakantie naar Rusland, geeft dit inspiratie voor een Illustratie die vervolgens op een flyer ter zelf promotie beland, die na het rondsturen resulteert in een viertal opdrachten. En uiteindelijk een expo die op zijn beurt weer aanleiding is om gevraagd te worden voor een grote buitenlandse expo. Met dit bescheiden succes in de nog prille carrière van Rick is dit zeker niet de laatste steen in de domino reeks.

Terwijl op de achtergrond het jazzy lounge muziekje uit zijn i-mac het interview lekker luchtig houdt, En de Vink nog een stuk cake neemt en Levi een glas 7-up bijschenkt, keuvelen we rustig verder. En geeft Rick tussen neus en lippen door nog wat handige tips, voor ons als aanstaande illustratoren. Dat nu we op school zitten zeker al moeten beginnen met acquisitie activiteiten, En optimaal gebruik moeten maken van de faciliteiten die  school bied nu het nog kan. Ook al kijkt Rick terug op een goede school tijd. Toch heeft hij spijt dat hij er niet nog meer uitgehaald heeft. En zelfs als hij bij de bakker of onder de douche terug denkt met een licht nostalgisch gevoel en twijfel van aanpak over een schoolopdracht uit het verleden, getuigt dit ook weer van de perfectionist in hem. Ook kiest hij niet altijd de makkelijkste weg: Zo moet hij als toevoeging van de expo ook 5 illustraties inleveren die in een magazine gepubliceerd worden. En in plaats van 5 toffe werken uit het portfolio te nemen die zijn dienst al bewezen hebben. Daagt dit Rick uit om onder tijdsdruk onbetaald vernieuwend werk te produceren om daarmee toch zijn visitekaartje af te geven. Bij dit experimenteel ‘work in progres’ verruilt hij zijn fineliner voor een knip en plakwerk wat nog extra de nieuwsgierigheid bij ons maar opwekt. Als we verder doorvragen over dit project verteld Rick dat hij nog niet helemaal weet hoe het eruit komt. En dit typeert hij ook als het beroep van een illustrator: ‘Je hebt een probleem en je moet het op zien te lossen’.

Het beruchte zwarte gat na de studie heeft Rick opgelost, door zich volledig te richten op het vak illustratie zonder ‘echt’ bijbaantje, Wwik of  andere zekerheden. Dit zet een extra stok achter de deur om er volledig voor te gaan. Zo maakt hij om de zoveel maanden een lijstje: ‘Wat heb ik nou gedaan sinds het vorige lijstje’, ‘Wat wil ik gaan doen’, ‘Wat is een succes’, ‘Wat zijn mijn sterke kanten’, ‘ Wat wil ik over een half jaar bereikt hebben’, ‘en hoe kan ik dit zo snel en goed mogelijk doen’. Zo houdt Rick overzicht en stelt doelen voor zichzelf.

Als we vragen aan Rick hoe hij het illustratieve wereldje in Nederland ervaart. Dan ziet hij hierin toch een verzadigde markt waar maar een aantal mensen het erg druk hebben. Maar het belangrijkste is dat je wel passie voor het vak hebt. En plezier hebt in wat je doet en er voor wil gaan.  Op school ervaarde hij dat het vaak conceptueel lastiger wordt gemaakt dan het in de praktijk eigenlijk is. Van de ene kan is hij wel blij dat ze het hem hebben geleerd maar aan de andere kant heeft hij het ook vaak als irritant ervaren.

Waar Rick terugkijkend naar zijn opleiding nog wel eens spijt van heeft is dat hij niet gekozen heeft voor de studierichting Grafische vormgeving. In eerste plaats: omdat hij de opleiding illustratie minder goed vond en veel moet schipperen, en bij Grafisch moet je sowieso al veel meer schipperen maar heb je een veel bredere opleiding in het algemeen en daardoor bredere kansen hebt in het werkveld. Door deze interesse heeft Rick veel vaardigheden zichzelf aangeleerd. Als hij zijn boekenkast bekijkt komt hij tot de conclusie dat hij daarin voornamelijk grafische boeken heeft, omdat hij dit mooier vindt dan illustratie. ‘De meeste illustratie dingen spreken mij niet aan’. ‘Zo zie je ook dat de meeste grafische vormgevers ook heel vet kunnen illustreren uit eigen interesse maar dan met de grafische vaardigheden’.

‘Hedof’ is een samenwerking van Rick en Rick. Maar momenteel is het illustratieve onderdeel van Rick Berkelmans de enige input op de hedof site. Maar in de toekomst willen ze met de toevoeging van Rick van Laarhoven meer de kant op van een veelzijdig grafisch georiënteerd bureau met wel de nadruk op het visuele aspect.

Zo Eindigt dit interview. En is een pagina in ons schetsboek gevuld door Rick, die wij al schetsend de oren van het hoofd vroegen af. Op naar de volgende!

http://www.hedof.nl/