Tussen illustratie en pauper
Ik als geboren schrijver zal de spits maar even afbijten wat dit item betreft. Dit zal in de toekomst een terug kerend item worden geschreven door mensen die hier veel beter in zijn dan ik. Toch moet ik mijn bevindingen even kwijt.
Iedereen heeft wel eens gehoord van sites zoals Deviant Art. Een site waar iedereen een profiel kan maken en zijn creatieve uitspattingen op kan zetten. Wat je dan krijgt is dat het niveau van professioneel goed tot extreem kut varieert.
In die laatste categorie hebben vooral de manga liefhebbers er een handje van. Je kent de boekjes wel, bij winkels zoals boekenvoordeel; ‘hoe teken ik manga’ etc. Maar ik wil vooral de hobbyisten nu even in hun waarde laten en als ze dan toch perse hun gruwels met de buiten wereld moeten delen doe dat dan idd op Deviant art.
Maar er is ook een categorie die hun werk bloed serieus neemt. En technisch nog skilled uitgevoerd ook. Over smaak valt niet te twisten, maar vaak worden bekende thema zo uitgemolken. En worden er zoveel dingen gemaakt onder de noemer Fanart. Waarbij ik mijn Dragonball-Z periode in groep 7 al achter me gelaten heb zijn er serieus nog hele subculturen met dit soort vergelijkbare thema’s bezig.
Om maar eens een bizar thema in gruwelland te noemen die mij opviel in mijn diepgaand onderzoek. Furries!Deze mensen tekenen vosjes. Maar het gaat verder, ze tekenen vosjes met mensenlichamen en vaak erotisch getint. En zelfs mensen die zich zo inleven in het karakter dat ze het liefst eruit willen zien als een furry. Gelukkig voor de furryliefhebber zijn er meer mensen met dezelfde wandelende mascotte fetisj en worden er zelf conventies georganiseerd.
Ook als de fantasie in bed wil doorvoeren ben je volgens wikipedia bij 75% van de furries op het goede adres.
Wat betreft vreemde erotische fetishen hebben onze japanse collega’s in illustratieland nog wel wat troeven achter de hand. Zo maakte Hokosai in 1820 deze smakelijke afbeelding. En deze google vondst wilde ik jullie in dit straatje ook niet onthouden .
Als je zieke geest hiervan nog niet bevredigt raak, dan kunnen de pedo’s met een voorliefde voor getekende jonge meisjes met grote tieten hun hart ophalen in de hentai oftewel pornografische manga .
Nog iets bizars is dit: .Op het eerst een onschuldig ogend zwak getekend manga / fanart gerelateerde hobby uiting. Als je verder kijkt lijkt er veel meer achter te zitten, een soort fetisj van macrofilie
Maar om weer even terug te komen op het onderwerp. Ik heb persoonlijk niets tegen manga. Want wie heeft niet eindeloos de series van dragonball-z op tv gevolgd om tot grote frustratie dan midden in een seizoen weer overnieuw te beginnen om de dat programmering van rtl dat even beter uit kwam, of omdat er gewoon niets beter op tv is. En als kind een blok tekenfilmseries tussen de middag tijdens de boterham pindakaas er net zo makkelijk ingaat.
Toch schijnt er een gebrek aan inspiratie te zijn. Wat niet alleen geld voor de Aziatisch getekende figuurtjes maar ook de westerse varianten. Maar technische tekenvaardigheden kun je leren. Dan is het natekenen van je favoriete naruto figuur natuurlijk snel gebeurd. Ook de drang om je hele leven online te zetten, zorgt ervoor dat ik me niet verveel tijdens een doelloze surfsessie op het net.
Die doelloze surf sessie bracht me o.a. op HET medium der ongeïnspireerde wansmaak. Tegaki E. De beschrijving die ik hiervan vond op internet had ik zelf niet beter kunnen verzinnen:.
Tegaki E is a mostly shit website for ex-/b/ newfags and weeaboos. It’s the bastard lovechild of DeviantArt and OpenCanvas, and Down’s Syndrome brother of Art.com. Tegaki E gives users the awesome power of Flash to create pieces of art and whine about not having a tablet. A glance at the front page will reveal nothing but shitty fanart, furry bullshit, and yaoi. Occasionally, something good might come up, but the members will often ignore it so they can comment on shitty anime drawings instead.
Om het zelf te ervaren heb ik natuurlijk in dienst van dit onderzoek zelf ook een profiel aangemaakt. En mn wacom nog maar eens uit de mottenballen gehaald. En na een paar manga/fanart/paint geïnspireerde producties gemaakt te hebben, ( En even tussen ons, het lukt me niet eens al zou ik het willen iets goeds met de wacom te maken. Maar dat ligt meer aan mij) moet ik eerlijk toegeven dat ik het stiekem nog leuk begon te vinden ook. Juist de laagdrempeligheid en het crappy niveau is heerlijk. Kortom ik spreek mezelf in alles tegen.
Wat is goed en wat niet, nogmaals over smaak valt niet te twisten. De vraag is wel of al deze wansmaak en variatie van tekenniveau en laagdrempeligheid door internet bijdraagt aan een goed beroepsklimaat. Met die moordende concurrentie vandaag de dag. Want ook wij moeten toch een boterham met pindakaas verdienen met ons gefreubel. Ben je een gerenommeerd redactioneel illustrator dan heb je waarschijnlijk ook meer klanten dan de jumbo nodig. De conclusie is: Maak manga illustraties voor een fetisj scene!
